The Smiths วงดนตรีผู้จุดประกาย ความเหงาอย่างมีสไตล์ในโลกอินดี้ร็อก The Smiths คือชื่อที่กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของดนตรีอินดี้อังกฤษช่วงยุค 80s ซึ่งแม้จะอยู่ในวงการเพียงไม่กี่ปี แต่กลับสร้างแรงสะเทือนในวงการเพลงและวัฒนธรรมป๊อปได้อย่างลึกซึ้ง จุดเด่นของวงคือการผสมผสานเนื้อร้องเสียดสีสังคมและเปี่ยมอารมณ์กับดนตรีกีตาร์ที่มีเอกลักษณ์ โดยเฉพาะเสียงกีตาร์แบบแจงเกิลของ Johnny Marr ที่เข้ากันอย่างลงตัวกับเสียงร้องที่ฟังแล้วอบอวลด้วยความเศร้าของ Morrissey ซึ่งทั้งคู่คือแกนหลักที่ผลักดันให้วงมีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร
The Smiths วงดนตรีผู้จุดประกาย ความเหงาอย่างมีสไตล์ในโลกอินดี้ร็อก
จุดเริ่มต้นของ The Smiths เกิดขึ้นในเมืองแมนเชสเตอร์ ปี 1982 โดย Morrissey ผู้มีความหลงใหลในบทกวีและวัฒนธรรมอังกฤษยุคเก่ามากกว่าความเป็นดารา มาเจอกับ Johnny Marr เด็กหนุ่มผู้มีฝีมือกีตาร์ล้ำหน้าเกินวัย พวกเขาร่วมกันสร้างเสียงที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง และแตกต่างจากแนวซินธ์ป๊อปที่กำลังเฟื่องฟูในขณะนั้น
ด้วยการเปิดตัวซิงเกิล “Hand in Glove” วงก็ได้รับความสนใจอย่างรวดเร็ว ก่อนจะออกอัลบั้มแรกในชื่อเดียวกับวงในปี 1984 ที่มีเพลงเด่นอย่าง “This Charming Man” และ “Still Ill” ซึ่งพูดถึงเรื่องอัตลักษณ์ ความโดดเดี่ยว และการค้นหาความหมายในชีวิตด้วยภาษาที่ไม่เหมือนใคร
ความสำเร็จของ The Smiths ไม่ได้มาจากยอดขายถล่มทลาย แต่เกิดจากการที่พวกเขากลายเป็นกระบอกเสียงให้กับคนรุ่นใหม่ที่รู้สึกแปลกแยกจากกระแสหลัก เพลงของพวกเขาสะท้อนความขัดแย้งภายในจิตใจ ความเปลี่ยวเหงา และอารมณ์ซับซ้อนของคนเมืองอังกฤษยุคเปลี่ยนผ่าน ไม่ว่าจะเป็น “How Soon Is Now?”, “There Is a Light That Never Goes Out” หรือ “Bigmouth Strikes Again” ซึ่งทั้งหมดล้วนแสดงถึงความกล้าหาญในการเล่าเรื่องส่วนตัวผ่านเพลงที่จับใจแต่ไม่อ้อนวอน
แม้จะอยู่เพียงแค่ 5 ปีและออกอัลบั้มเพียง 4 ชุด ได้แก่ The Smiths, Meat Is Murder, The Queen Is Dead และ Strangeways, Here We Come แต่ The Smiths ก็ยังคงมีอิทธิพลมหาศาลต่อศิลปินรุ่นหลังทั้งในอังกฤษและทั่วโลก วงดนตรีอย่าง Radiohead, Blur, Oasis, หรือแม้กระทั่งศิลปินอเมริกันหลายคน ต่างได้รับแรงบันดาลใจจากแนวทางของ The Smiths โดยเฉพาะในด้านการแต่งเนื้อเพลงและการนำเสนออารมณ์ที่เปลือยเปล่า
สิ่งที่ทำให้ The Smiths แตกต่างอย่างแท้จริงคือการไม่เดินตามความนิยม แต่สร้างเส้นทางของตนเองด้วยความจริงใจ ทั้งในด้านดนตรีและทัศนคติ วงไม่เน้นความหรูหรา ไม่สร้างภาพซูเปอร์สตาร์ แต่สะท้อนความเป็นมนุษย์ธรรมดาที่เปราะบาง ผ่านดนตรีที่มีความงามอันโดดเดี่ยว นี่จึงเป็นเหตุผลที่แฟนเพลงยังคงรักพวกเขาแม้เวลาจะผ่านมาหลายสิบปี
แม้ว่า The Smiths จะไม่มีการกลับมารวมตัวอีกเลยนับตั้งแต่แยกวงในปี 1987 แต่เพลงของพวกเขายังคงถูกเล่น ซ้ำ ถูกพูดถึง และถูกฟังด้วยหัวใจจากคนรุ่นใหม่เสมอ เพราะความรู้สึกของการ “ไม่เข้าพวก” นั้นไม่มีวันล้าสมัย และ The Smiths ก็ได้มอบภาษาดนตรีให้กับคนเหล่านั้นอย่างสง่างามและลึกซึ้งกว่าวงใดในยุคเดียวกัน
โดย : สล็อต